“ဒါက ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ အကြီးမားဆုံးပွဲစဉ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ပွဲကြီးပွဲကောင်းတစ်ခုပါ။ ဒီလိုအဆင့်အတန်းမျိုးရှိတဲ့ ပွဲတစ်ပွဲကို အဲဒီလိုပုံစံနဲ့ ဒိုင်လူကြီး တာဝန်ယူလို့ မရပါဘူး။ ဒါက လာလီဂါ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒိုင်လူကြီးတွေက အသင်းကြီးတချို့ကို ဘက်လိုက်ပေးတယ်လို့ လူတွေ မကြာခဏ သံသယဖြစ်ကြတဲ့ လာလီဂါလို မဟုတ်ဘဲ ပရီးမီးယားလိဂ်ပါ။
ပွဲစစချင်း ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ စတင်ခဲ့လဲဆိုတာကို ကြည့်ပါ။ မန်ချက်စတာစီးတီးက တုန်လှုပ်နေပုံပေါ်တယ်၊ တည်ငြိမ်မှု မရှိခဲ့ကြဘူး၊ လီဗာပူးလ်ကလည်း သူတို့ကို တကယ် ရင်ဆိုင်ယှဉ်ပြိုင်နေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒိုင်လူကြီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက စီးတီးဘက်ကို စတင်ယိမ်းလာတဲ့ အချိန်ကစပြီး အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ သူတို့ရဲ့ ပုံမှန်ခြေစွမ်းအတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ မန်ချက်စတာယူနိုက်တက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလားတူ အငြင်းပွားဖွယ်ရာတွေကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးပါတယ်။ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေလို့ မရတော့ပါဘူး။
ဂရာဗင်ဘာ့ချ် အနီကတ် မပြခင်ကဆိုရင် စီးတီးတို့ ဂိုးမသွင်းနိုင်ခဲ့သလို လီဗာပူးလ်ကိုလည်း အပြတ်အသတ် အသာစီး မယူနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ပွဲတစ်ပွဲလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာပါ။
တစ်ခါတလေမှာ ဒိုင်လူကြီးတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က သူတို့ကို အမှန်တကယ် အကျိုးအမြတ် ဖြစ်ထွန်းစေနေသလိုမျိုး ခံစားရတတ်ပါတယ်။ ငွေကြေးဆိုင်ရာ စွဲချက် ၁၁၄ ချက်အကြောင်း ပြောနေကြတာပါ၊ ဒီလို အငြင်းပွားစရာတွေ အားလုံးနဲ့အတူ မန်ချက်စတာစီးတီးက အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ ပြစ်ဒဏ်မျိုးနဲ့ရော ရင်ဆိုင်ရပါ့မလားဆိုတာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာပါတယ်။
လီဗာပူးလ် ကစားသမားတွေနဲ့ ပရိသတ်တွေက အန်ဖီးလ်ကွင်းမှာ ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး ရထိုက်ပါတယ်။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပွဲတစ်ပွဲက ဒီလို အငြင်းပွားစရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရတာကို မြင်တွေ့ရတာက တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာပါပဲ။ ဘောလုံးလောကက ဒီထက် ပိုကောင်းတာကို ရပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ်။”