အာဆင်နယ် အသင်း ဘောလုံးရပ်နားချိန်တွေမှာ ခံစစ်ကစားပုံနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြိုင်အဆိုင် ကစားပုံကို ကြည့်ပါ။ အားလုံးက သူတို့ရဲ့ စနစ်တကျ ရှိမှုကိုပဲ ပြောနေကြပေမဲ့ ဘောလုံးနဲ့ ဝေးရာမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ဆွဲကိုင်မှုတွေနဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေကော ဘယ်လိုလဲ။
ဂါဘရီယဲလ် နဲ့ နော်တင်ဟမ်ဖောရက်စ် ကစားသမားတို့ကြား ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ပါ။ တစ်ဖက်လူက ဘောလုံးအတွက် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နေတာတောင် မဟုတ်ဘဲ ဆွဲကိုင်ထိန်းချုပ်ခံထားရသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါဟာ တကယ်ရော ကျွန်တော်တို့ ဖြစ်စေချင်တဲ့ ဘောလုံးလောကရဲ့ ပုံစံလား။
ဘောလုံးဆိုတာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားပြိုင်ရတဲ့ ကစားနည်းဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သန်မာတာနဲ့ တစ်ဖက်လူ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် တားဆီးတာက အများကြီး ကွာခြားပါတယ်။ ဒိုင်လူကြီးသာ မြင်တွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် တသမတ်တည်းဖြစ်မှု ရှိဖို့ လိုပါတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မေးခွန်းကတော့ – အာဆင်နယ် ကစားသမားတွေသာ အခုလိုမျိုး ဆက်ဆံခံရမယ်ဆိုရင် သူတို့ ပျော်ကြမှာလား။ ကျွန်တော်တော့ မထင်ပါဘူး။ စည်းမျဉ်းတွေက လူတိုင်းအတွက် အကျုံးဝင်ရပါမယ်။
ဆွဲကိုင်မှုတစ်ခုအတွက် အသင်းတစ်သင်းကို အပြစ်ပေးပြီး နောက်အသင်းတစ်သင်းကိုတော့ လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးလို့ မရပါဘူး။ အဲဒီကနေပဲ စိတ်ပျက်စရာတွေ စတင်လာတာပါ